Nie ma chyba takiej osoby które nie denerwowała by się np. przed egzaminem dojrzałości czy egzaminem na prawo jazdy. Szczególnie w tym drugim wypadku, gdyż stres jest bardzo złym doradcom na drodze, dlatego często okazuje że egzamin zostaje oblany. Czy da się z tym jakoś walczyć i pokonać stres? Odpowiedz jest twierdząca. Obecnie dostępne są kursy i szkolenia gdzie instruktorzy uczą ja radzić sobie ze stresem w różnych sytuacjach. Jeśli jesteś zainteresowany tematem stresu i walki z nim, zapraszamy do zapoznania się z dalszą częścią artykułu, gdzie ten temat zostanie przybliżony.

Mamy płytki i przyspieszony oddech, drży nam głos.

Jeszcze przed wejściem do sali egzaminacyjnej wykonaj kilka głębokich oddechów, przeciągnij się i rozluźnij mięśnie ramion i szyi, energicznie potrząśnij rękami. Nie należy się garbić – aby nie spłycać oddechu. Jeśli siedzimy, przed wejściem na salę, czy już w trakcie egzaminu - starajmy się prostować plecy, pozwalając naszym płucom głęboko oddychać.



Zasycha nam w ustach, sztywnieje twarz.

Przed wejściem na egzamin należy rozluźnić mięśnie twarzy, poruszać ustami i szczęką. Powinniśmy rozruszać nasz aparat mowy tak, jak sportowcy, którzy nie zapominają o rozgrzewce przed zawodami.

Lekkie przygryzienie języka powinno zapobiec uczuciu wysychania ust. Można też włożyć coś małego do ust, co spowoduje wydzielanie się śliny np. gumę do żucia. Powinna to być jednak metoda wcześniej przez nas sprawdzona, aby uniknąć sytuacji, że będziemy coś żuć w trakcie egzaminu – co jest niedopuszczalne.



Trzęsą nam się ręce, nie wiemy co z nimi zrobić.Jeśli nie wiemy co zrobić z rękoma lub chcemy ukryć ich drżenie, najlepsza metoda to wziąć w dłonie długopis lub ołówek. Należy jednak przy tym uważać, aby nie poruszać nim zbyt nerwowo, czy też pstrykać.

W tym samym celu można też wykorzystać notatki lub inne pomoce. Nie powinny być to jednak pojedyncze, luźne kartki papieru (na ich końcach drżenie naszych rąk będzie wtedy jeszcze bardziej widoczne), lecz ich większy plik, ewentualnie należy podłożyć pod nie sztywną podkładkę. Można je trzymać oburącz lub delikatnie nimi poruszać – maskując drżenie rąk.

Podobny efekt przyniesie powściągliwa gestykulacja rękoma, która dodatkowo jest dobrze postrzegana przez odbiorcę.

Wszystkie te zachowania należy wcześniej przećwiczyć przed lustrem lub podczas krótkiego wystąpienia w gronie przyjaciół, którzy będą mogli ocenić ich poprawność i skuteczność.



Za wszelką cenę chcemy uniknąć wzroku egzaminatora.

Nawiązanie kontaktu wzrokowego z egzaminatorem jest niezbędne. Mówiąc w przestrzeń, ryzykujemy że zostaniemy posądzeni o lekceważenie. Jeśli jest to komisja powinniśmy kontaktować się wzrokowo ze wszystkimi, ale łatwiej przyjdzie nam zwrócenie się wzrokiem w kierunku tego członka komisji, którego bardziej lubimy, czy też znamy. To powinno nas nieco uspokoić. Dobry kontakt wzrokowy oraz obserwowanie reakcji egzaminatora pozwoli nam też na bieżąco reagować na wszelkie nieprawidłowości.

Jeśli mamy trudności z jednoczesnym mówieniem i patrzeniem – należy to poćwiczyć.

Mówiąc przy różnych okazjach w codziennych sytuacjach, starać się patrzeć na słuchacza.



Zastanawiasz się nad sensem i skutecznością przedstawionych tu technik radzenia sobie z tremą i zdenerwowaniem na egzaminie?



Podobne, lub wręcz te same techniki stosowane są przez profesjonalistów publicznych wystąpień, a właśnie egzamin jest formą takiego wystąpienia. Korzystają z nich również osoby z bogatym już doświadczeniem w tym zakresie, jak na przykład aktorzy.

–

Więcej na ten temat: www.zdajegzamin.pl

Wiele osób nie docenia i nie zdaje sobie sprawy z wagi pierwszego wrażenia. Przykładowo, wrażenie jakie wywrzemy na szefie podczas rozmowy kwalifikacyjnej jesteśmy później, w przeważającej części wypadków, w stanie zmienić w niewielkim stopniu. Dlatego musimy potrać się o to i dołożyć starań, aby w takim wypadku zaprezentować się z jak najlepszej strony na rozmowie kwalifikacyjnej. W tym artykule poruszony jest temat pierwszego wrażenia i jego dużego znaczenia. Zapraszamy do zapoznania się z ciekawymi informacjami na ten temat.

Nierzadko słyszy się, że pierwsze wrażenie jest wyjątkowo ważne i że można je zrobić tylko raz. Postanowiłem przyjrzeć się nieco bliżej temu zagadnieniu i rzucić na nie nieco światła.



Myślę, że warto zastanowić się jakie są przyczyny tego, że oceniamy innych ludzi i przypisujemy im pewne cechy charakteru w czasie kilku pierwszych sekund od nawiązania kontaktu. Efekt pierwszego wrażenia sprawia, że od razu wyrabiamy sobie pewną opinię, przy której później uparcie trwamy. Bo przecież niewielu z nas lubi zmieniać zdanie.



Dlaczego oceniamy na podstawie pierwszego wrażenia?

Interesuję się trochę teorią ewolucji i z tego punktu widzenia umiejętność szybkiej oceny drugiej osoby wydaje się być bardzo dobrze uzasadniona. W zamierzchłej przeszłości, kiedy ludzie żyli jeszcze w jaskiniach, zdolność szybkiej oceny i interpretacji tego czy spotkany osobnik ma wrogie zamiary czy nie decydowała o przetrwaniu. Jaskiniowiec musiał już na pierwszy rzut oka zinterpretować daną sytuacjię i od razu zareagować. Tak wiec tysiące lat temu umiejtność oceny na podstawie pierwszego wrażenia decydowała o przeżyciu.



Jak jest dzisiaj?

W życiu codziennym dysponujemy ograniczonym czasem. To, że oceniamy innych pobieżnie i powierzchownie bardzo ułatwia nam normalne funkcjonowanie. Pamiętam ciekawe doświadczenie, w którym pokazano studentom fragment odręcznego rysunku. Przedstawiał on coś co przypominało naszkiciowany fragment trąby słonia. Dziewięćdziesiąt pięć procent studnetów napisało, że rysunek to na pewno trąba słonia a niektórzy nawet dorysowali głowę i tułów zwierzęcia. Podobnie i my na podstawie pierwszego wrażenia jakie zostanie na nas wywarte przez nowopoznaną osobę “dorysowujemy” sobie mentalnie cechy jej charkateru i usposobienia. Gdy zaszufladkowujemy nową osobę, mamy już pewne wyobrażenie na jej temat i wyrabiamy sobie opinię, która w gruncie rzeczy oparta jest na imaginacji i na tym, że nasz umysł odnajduje w swoich zasobach gotowy szablon, który będzie pasował do wizerunku jaki reprezentuje analizowany człowiek.



Co mam dokładnie na myśli mówiąc o szablonach?

Każdy człowiek ma zakodowane w swoim umyśle pewne gotowe szablony, w które ubieramy mentalnie osoby ze swojego otoczenia.



Kogo widzisz przed oczami gdy słyszysz:

- Bogacz

- Biedny

- Prezes

- Student

- Profesor

- Piłkarz

- Akwizytor

- Hydraulik

- Profesjonalista

- Doradca finansowy



Na pewno masz pewien obraz każdej z tych osób, jak wyglądają, zachowują się. To są właśnie twoje prywatne szablony.



Twoje mentalne szablony zostały ukształtowane przez środowisko w jakim się wychowałeś. Większość ludzi, dużą część wiedzy o świecie czerpie z telewizji, od rodziców, kolegów i ze szkoły. Stąd też, każdy z nas żyje w pewnego rodzaju własnym świecie, widzianym i odbieranym przez pryzmat filtrów jakie zaszczepione zostały przez otoczenie. Efekt pierwszego wrażenia polega na szybkim umieszczeniu osoby, którą poznajemy do określonej szuflady w szafie własnych wyobrażeń.

–

Pozdrawiam,

Paweł Lenar



PS.

Jeśli interesujesz się sztuką prezentacji odwiedź moją stronę i zapisz się na darmowy biuletyn: www.SekretyPrezentacji.pl

Rozwój informatyki oraz internetu ma także znaczy wpływ na edukację i jej formę. Coraz popularniejszy staje się E-learning. Obecnie przez internet można ukończyć szereg różnego rodzaju kursów, a nawet studia. Jednak czy taka forma nauki jest skuteczna? I czy E-learning nie jest kolejną metodą na kompletne uzależnienie nas od komputera, co w konsekwencji może prowadzić do tego że przestaniemy wychodzić z domu. E-learning to rozwiązanie dobre dla tych którzy z różnych powodów nie mają możliwości kształcenia się w tradycyjny sposób. Wydaje się że nauka przez internet ma zarówno tyle samo wad co zalet, o tym wszystkim w dalszej części artykułu.

Wchodzimy w nową erę edukacji kiedy wszystko jest dostępne w internecie i każdej porze dnia i nocy. Pomimo że internet jest bogatym źródłem wiedzy, nauka w internecie nie jest dla każdego.



Zalety kursów internetowych



Kursy online są formą nauki na odległość. Kursy internetowe są dostępne w każdym zakątku ziemi. Nie musisz chodzić w określone miejsce o określonym czasie, żeby wziąć udział w zajęciach. To lekcje przychodzą do Ciebie, możesz wysłuchać wykładu w miejscu i czasie najbardziej Ci odpowiadającym. Nie tracisz swojej mobilności, możesz podróżować po kraju i świecie nic nie tracąc.



Kolejną zaletą jest to, że możesz uczyć się we własnym tempie. Zawsze kiedy napięty grafik nie pozwala na naukę albo chcesz poświęcić konkretnemu zagadnieniu więcej czasu, czy chcesz trochę przyśpieszyć, studiowanie online daje Ci niezbędną swobodę.



E-kursy są bardzo często proponowane pracownikom muszącym się doszkolić lub przekwalifikować. Jest to bardzo wygodnie rozwiązanie, ponieważ nauka nie koliduje z pracą.



Przeważnie kursy online są bardzo dobrze przygotowane, zawierają wiedzę, która Ci się przyda. Podczas takiej nauki nie ma miejsca na marnowanie czasu i energii na rzeczy nieprzydatne.



Studiowanie w internecie jest o wiele tańsze niż tradycyjna nauka.



Wady kursów internetowych



Niektórzy ludzie uczą się szybciej w tradycyjnych warunkach. Potrzebują interakcji z wykładowcą i innymi studentami. Kursy internetowe mogą naśladować warunki normalnej sali wykładowej jednak jest naśladownictwo mocno niedoskonałe.



Decydując się na taki sposób studiowania musisz mieć świadomość, że musisz mieć do tego pewnie predyspozycje. Musisz być mocno zmotywowany, odpowiedzialny za swoją przyszłość i umieć zarządzać swoim czasem. Jeśli nie posiadasz takich cech, zwykłe studia będą dla Ciebie lepszą alternatywą.



Kolejną wadą jest konieczność posiadania stałego dostępu do internetu. Na szczęście Polska dogania zachód pod względem informatyzacji społeczeństwa, co nie zmienia faktu, że kilkudniowa awaria sieci lub komputera może być bardzo uciążliwa.





Ogromne zalety takiej formy nauki mogą niektórym przesłonić jej wady. Na szczęście nie zanosi na to aby nauka w internecie wyparła tradycyjną szkołę.



Proszę o nie podmienianie moich linków partnerskich.

–

Więcej o [url=http://rozwin-skrzydla.blogspot.com/search/label/Szybka%20nauka]Rozwiń Skrzydła[/url]

Badania które przeprowadziła szkoła jazdy Renoult, pokazały że aż 42% wszystkich kierowców nie zatrzymuje się przed znakiem stop. Osoby nie zatrzymujące się przed znakiem stop głównie tłumaczą się znajomością terenu i uważają że dzięki temu nie muszą się zatrzymywać. Jednak należy pamiętać że znak stopu nie został postawiony bez powodu, dlatego za każdym razem kierowca powinien się zatrzymać i dopiero po sprawdzeniu czy ma drogę wolną, ruszyć. Zapraszamy do zapoznania się z dalszym ciągiem artykułu, poświęconemu wynikom tych badań.

Szkoła jazdyRenault przeprowadziła wśród kierowców sondę, zadając pytanie: “Czy zatrzymujesz się przed znakiem STOP”?

Odpowiedź zawsze wybrało 58% kierowców, ale aż 42% przyznało, że ignoruje ten znak.

Ignorowanie tego znaku, spowodowane np. znajomością okolicy, może szybko stać się niebezpiecznym nawykiem kierowcy. Zresztą chyba połowa kierowców nie wie, że ten znak oznacza bezwzględne zatrzymanie pojazdu!

Często zdarza się, że kierowcy traktują znak STOP jako znak ustąp pierwszeństwa (4 proc. kierowców zatrzymuje samochód właśnie tylko wtedy), 2 proc. przejeżdża obok znaku STOP, jedynie zmniejszając prędkość.

Jednakże każdy kierowca widząc znak STOP, powinien bezwzględnie zatrzymać samochód i ruszyć ponownie z pierwszego biegu.

Nie bez przyczyny ten znak ma charakterystyczny kształt, pozwalający wyraźnie odróżnić go od innych, nawet wtedy kiedy napis jest nieczytelny (np .przysypany śniegiem).

Jeśli kierowca nie zastosuje się do obowiązku zatrzymania pojazdu, widząc ten znak, naraża na ryzyko wypadku zarówno siebie jak i innych uczestników ruchu, którzy poruszają się zgodnie z przepisami.

Do najtragiczniejszych wypadków wynikających w dużej mierze z nieprzestrzegania znaku STOP dochodzi często na niestrzeżonych przejazdach kolejowych.

W 78 takich zdarzeniach zginęło 35 osób, a 101 zostało rannych.

Jeśli mają Państwo problem z odróżnianiem znaków, stosowaniem się do przepisów - z pomocą przyjdą jazdy doszkalające lub nawet doszkolenie się na kursie prawo jazdy w Warszawie.

–

tworzenie stron www

Kilka razy w życiu człowiek staje przed ważnym wyborem szkoły w której będzie się uczył. Najmniejszą wagę ma oczywiście wybór szkoły podstawowej oraz gimnazjum, w większości przypadków o tym decyduje miejsce zamieszkania. Pierwszą ważną decyzją jest wybór szkoły ponadgimnazjalnej, kiedy musimy już mniej więcej zdecydować co chcemy robić w przyszłości, natomiast wybór szkoły wyższej i kierunku studiów jest już praktycznie ostatecznym zdeklarowaniem przyszłego zawodu. Tak więc, jak widać wybór odpowiedniej szkoły jest bardzo ważnym, bo od tego zależy przyszłość każdego z nas.

Specjaliści twierdzą, że najlepiej jest o swojej przyszłości zadecydować już pod koniec drugiej klasy gimnazjum. Nie chodzi tu jednak o „twarde” postanowienie i ostateczny już wybór konkretnej szkoły czy klasy. Raczej – o określenie, jaki typ kształcenia zgodny jest z naszymi zainteresowaniami, umiejętnościami i predyspozycjami. Ważne jest zresztą nie tylko zebranie koniecznych informacji o sobie (swoich kompetencjach) czy wymaganiach stawianych w danej szkole/zawodzie, ale też i o tym, co dzieje się w naszym otoczeniu: tym bliższym (miasto, kraj) i tym odleglejszym (trendy na świecie). Warto zacząć rozglądać się wokół siebie, pytać, szukać różnorodnych informacji. I im wcześniej, tym lepiej. Dlaczego? Choćby po to, żeby decyzję o swojej przyszłości podejmować w spokoju, nie poddając się na łapu-capu czyimś szybko rzucanym sugestiom czy – reklamie, bo od jej siły rażenia w okresie od stycznia do kwietnia każdego roku można naprawdę ogłuchnąć i oślepnąć.





Kto może pomóc?

Najbliżsi – to zapewne odpowiedź, która każdemu ciśnie się od razu na usta. I choć nie mówimy nie, bo rzeczywiście rodzice, krewni czy przyjaciele, którym ufacie, mogą wam pomóc, to ostrzegamy: często są to osoby, które nie wiedzą o was wszystkiego, znają was z zupełnie innej, bo osobistej perspektywy. Przykład: jak często słyszeliście, że wasza mama powtarza „to takie zdolne dziecko, tylko straszliwy leń”? A co wy sami o tym myślicie? Może wcale nie o lenistwo chodzi, ale np. o to, że bardziej niż nauka matematyki lub angielskiego interesuje was sport czy rozwiązywanie problemów technicznych. I to właśnie ten drugi trop powinien być istotny, kiedy myślicie o wyborze szkoły ponadgimnazjalnej dla siebie. Zatem – nie ogólniak o wyśrubowanym poziomie („jesteś przecież tak zdolny/-a, poradzisz sobie”), ale raczej np. szkoła techniczna lub ta, która ma ciekawą ofertę dodatkowych zajęć sportowych.

Pedagog szkolny, doradca zawodowy w poradni psychologiczno-pedagogicznej – to zdecydowanie osoby, które mogą służyć ci pomocą. Na podstawie swojej specjalistycznej wiedzy, orientacji w ofercie edukacyjnej (a także w wymaganiach – stan zdrowia, zdolności itp. – stawianych w danym typie szkół czy w danym zawodzie), informacji o trendach na rynku pracy, a przede wszystkim – przy wykorzystaniu specjalistycznych „narzędzi pomiaru” kompetencji i predyspozycji (testy, kwestionariusze) pomogą ci podjąć dobrą decyzję.

Starsi koledzy – ich opinie i doświadczenia warto wziąć pod uwagę. Pytaj o wszystko, choć nie wszystkie informacje muszą mieć dla ciebie równą wartość:

• „Jak w praktyce wygląda dojazd do tej szkoły?” (to pytanie warto zadać, jeśli mieszkacie w tej samej okolicy)

• „Jacy są tam nauczyciele?” (tu odpowiedzi zawsze dziel przez pół!)

• „Czy dobrze się tam czujesz? Czy ludzie sobie tam pomagają, czy też – ostro rywalizują ze sobą?” (zastanów się przy tym, z jakim typem osoby rozmawiasz o danej szkole)

• „Czy to szkoła czy może raczej kujonów?” (tu weź pod uwagę, jaki jest twój rozmówca – czy to raczej kujon czy luzak)

• „Jaka jest oferta dodatkowa szkoły? Jak w praktyce wyglądają zajęcia np. kółka dziennikarskiego czy informatycznego?” (pytaj o to tych, którzy uczestniczą w tych zajęciach)

• „Czy w tej szkole można liczyć na czyjąś pomoc (np. przy wyborze studiów)?”

• „Ile tam kosztuje obiad czy np. herbata w szkolnym sklepiku?”.

Wszelkie informacje zebrane bezpośrednio z „placu szkolnego boju” mogą pomóc ci w podjęciu decyzji. Często bowiem fakt, że w danej szkole jest dobra według uczniów (pamiętaj jednak, że dla każdego może to znaczyć coś innego!) atmosfera, liczy się bardziej niż to, ilu olimpijczyków „produkuje” co roku ta placówka.





Co się liczy?

Na pewno nie moda ani nie to, jak wybrał twój przyjaciel czy twoja przyjaciółka. Nieważne są też różnego rodzaju stereotypy („lepiej jest mieć od razu fach w ręku, potem można się bawić w naukę”, „zdecyduj się od razu teraz na coś konkretnego, potem – przy wyborze studiów – będziesz mieć już łatwiej”).

Wybieraj samodzielnie, co wcale nie znaczy: sam czy w oderwaniu od dostępnych ci informacji. Samodzielnie oznacza w tym przypadku: nie decydując na ślepo (bo np. pod czyimś wpływem, bez sprawdzenia informacji, zdając się na los czy opinię większości), ale po sprawdzeniu różnych opcji, po wysłuchaniu różnych osób i racji i po spokojnym przetworzeniu ich w sobie.

Wybieraj rozważnie, to znaczy: nie w jeden dzień, by „mieć to już za sobą” albo dlatego, że już nie masz czasu. Rozważnie, to znaczy: po przemyśleniu, po przepytaniu, po sprawdzeniu wielu możliwości, po wizycie w kilku szkołach itp. Pośpiech nie może być twoim doradcą, może być nim tylko rozsądek.

I wreszcie: wybieraj odważnie. Twoim rodzicom marzy się, że będziesz lekarzem, a ty chciałbyś się realizować jako informatyk albo artysta? Przekonaj ich zatem, że wcale nie jesteś typem „zdolnego lenia” ani „nadzieją światowej kardiochirurgii”, ale – że masz konkretne zainteresowania i to je właśnie chcesz rozwijać. Pamiętaj jednak: odważnie nie oznacza wcale „ryzykancko”. Każda decyzja, nawet ta, za którą stoją sprecyzowane już zainteresowania i zdolności, powinna być poparta także innymi danymi, np. o rynku pracy, o dostępnych zawodach mieszczących się w danym profilu zainteresowań itp.



***

Pamiętaj, że decyzja, którą teraz podejmiesz, może ci ułatwić bądź utrudnić start w życie zawodowe. To decyzja ważna, dlatego potraktuj ją jak życiowe zadanie. Życzymy powodzenia!

–

www.edukacyjnykrakow.pl - wszystko o edukacji

Komu z nas nie zdarzyło się kiedyś zapomnieć o jakieś bardzo ważnej rzeczy. Mniejsze lub większe problemy z zapamiętywaniem ma każdy. Są jednak sposoby aby lepiej radzić sobie z zapamiętywaniem np. materiału na kartkówkę z angielskiego czy z historii. Dzięki zastosowaniu odpowiednich technik w znaczmy stopniu możesz poprawić swoje oceny w szkole i na trwałe zapamiętać nauczony materiał. W artykule dowiesz się w jaki sposób człowiek zapamiętuje i odczytuje dane i co należy robić aby ten proces usprawnić.

Czy uważasz, że twoja pamięć jest dobra, czy słaba? Niezależnie od tego, jaka jest odpowiedź na tak postawione pytanie, fakt, że czytasz ten tekst, jednoznacznie świadczy o tym, że wg Ciebie można ją jednak poprawić…



I jest to bardzo słuszne twierdzenie.



A jak myślisz, o ilu rzeczach pamiętasz każdego dnia? Stu…? Dwustu…? mało. Mówisz tysiąc…? pięć tysięcy…? mało! Tak naprawdę jest to kilka milionów różnych informacji dziennie.



- każda czynność wiąże się z odszukaniem w pamięci, jak to się robi



- każda zapisywana przez nas litera musi być wydobyta z magazynu pamięci



- każde słowo, które usłyszymy i rozumiemy, musiało zostać kiedyś zapamiętane



- każda rzecz, którą widzimy i potrafimy nazwać, tkwi w pamięci



Spójrz na swoją dłoń, poruszaj palcami i zastukaj w coś, co masz pod ręką. Udało się? Oczywiście. Udało się, ponieważ pamiętasz, że to, co wystaje z dłoni, to palce, pamiętasz, jak nimi poruszać i co znaczy “zastukaj”. Dla Ciebie te wszystkie stwierdzenia są naturalne, ale umysł wykonuje przy tym sporą pracę i to niemal natychmiast.



Fakt, są pewne obszary, w których trudności z zapamiętywaniem są bardziej widoczne, jak zapominanie numerów telefonów, imion nowo poznanych ludzi, dat, tytułów, itp. Ale jest to znikoma część całej pamięci. Czy myślisz, że Twój umysł, który radzi sobie doskonale, praktycznie bez Twojego świadomego zaangażowania, z milionami operacji, nie sprostałby tym, które sobie wypominasz? Oczywiście, że by sprostał.



Zapytasz więc, czemu jest tak, jak jest? Nie wynika to ze słabej pamięci, tylko z nieumiejętnego korzystania z niej. I ten brak umiejętności wcale nie jest naszą winą. Wynika z takiego a nie innego systemu edukacji, który pomija nabycie zdolności skutecznego uczenia się i zapamiętywania. A jest wiele dróg i sposobów na znacznie lepsze wykorzystanie mózgu:



- szybkie czytanie,



- skuteczne notowanie,



- prawidłowe podejście do procesu uczenia się,



- zdolność koncentracji, itp.





I to wszystko jest w zasięgu każdego z nas. Nie jest zarezerwowane dla geniuszy. Dobrym tego przykładem są mnemotechniki - jeden z takich prostych sposobów na lepsze wykorzystywanie własnego mózgu. Zapraszam Cię do odwiedzenia serwisu www.memora.pl i skorzystania z darmowego kursu mailowego. Zapisz się dziś a przez najbliższy miesiąc otrzymywać będziesz co dwa lub trzy dni maila z kolejną lekcją technik pamięciowych, które pomogą Ci poznać tajniki superpamięci i podpowiedzą, jak ćwiczyć, żeby być najlepszym w tej dziedzinie.

–

Pozdrawiam,

Przemek Ratajczak

www.memora.pl

Nie każdy jest w stanie w prosty i szybki sposób nauczyć się języka. Są osoby którym przychodzi to z większym trudem i powodem tego nie jest zwykłe lenistwo. Ludzki mózg tak już funkcjonuje, że jednych rzeczy uczymy się szybciej a z drugimi mamy problemy. W tej drugiej sytuacji najlepszym sposobem jest próba zmiany sposobu uczenia, na zasadzie „jeśli nie drzwiami to oknem”. W tym artykule przedstawione są sposoby uczenia się języków obcych. Jeśli masz problem z nauką np. języka angielskiego ten artykuł może Ci pomóc.

Każdy z nas zna ludzi bardzo zdolnych w określonej dziedzinie, którzy świetnie znają się na tym co robią. Bez problemu chłoną wiedzę dotyczącą jakiegoś zagadnienia, są bardzo inteligentni, pracują na odpowiedzialnych stanowiskach, jednak łączy ich pewna rzecz. Języka obcego uczą się już od kilku, bądź kilkunastu lat (często od szkoły podstawowej, poprzez technikum i studia, lub na dodatkowych kursach) bez zadowalających efektów. Pozostaje tylko usprawiedliwianie się brakiem talentu. A może sami jesteśmy dokładnie w identycznej sytuacji: kilka lat nauki, opanowana gramatyka, wszystkie czasy, a jeśli np. obcokrajowiec zapyta nas o drogę to język pląta się i nie potrafimy poprawnie wypowiedzieć kilku logicznych zdań.

Dlaczego tak właśnie się dzieje, w czym tkwi problem i jak go rozwiązać?

Nie można podać czarodziejskiej recepty na problemy językowe, ale można spróbować bardzo prostymi metodami pokonywać trudności. Ten tekst dotyczy tylko jednego ze sposobów nauki języków obcych (uważam, że bardzo wygodnego i ciekawego), ale przejdźmy do rzeczy.

Spójrzmy na małe dziecko, które rodząc się jest jak czysta karta, którą dopiero zapisze życie. Odbiera ono otaczający świat całym sobą, wszystkimi zmysłami. Mówimy o tzw. „uczeniu niesformalizowanym”. Dziecko nie jest świadome tego, że się uczy, dziecko obserwuje, odczuwa, słyszy, wącha i dotyka. Wszystkie te elementy składają się na doświadczenia, które poprzez kojarzenie zaistniałej sytuacji z konkretnymi słowami zapadają w pamięć.

Podobnie z resztą pracują nad nauką aktorzy, którzy muszą zapamiętać o wiele dłuższe teksty niż będąca zmorą niejednego ucznia „Inwokacja”. Nie da się siedzieć na krześle, czytać i uczyć się na pamięć kilkudziesięciu stron.

Niestety zarówno w szkole, jak i na kursach językowych nauka wygląda tak, że prowadzący poda znaczenie kilku słówek, wszyscy zanotują i na następny raz muszą je wykuć na pamięć. Co najwyżej można powtórzyć usłyszany dialog z kolegą z ławki. To zdecydowanie zbyt mało, aby nauka języków była efektywna.

Spójrzmy na otaczający nas świat. Jest w nim mnóstwo okazji do nauki: opakowania produktów, ulotki, instrukcje obsługi, piosenki w popularnych stacjach radiowych, wyjazdy, spotkania z ludźmi, społeczności internetowe – to wszystko daje szansę na rozwój i naukę nie na siłę, ale poprzez doświadczanie.

Nauka ze słuchu jest fantastycznym źródłem dającym możliwość opanowania języka obcego bez konieczności poświęcania dodatkowego czasu. Pomyślmy tylko ile czasu codziennie spędzamy w drodze do szkoły, pracy, na uczelnię jadąc rowerem, autobusem czy samochodem lub na spacerze z psem. To wszystko jest czas „zmarnowany” nieefektywnie. A gdyby tak dało się go wykorzystać na naukę języków, która nie jest nudnym siedzeniem w ławce… Wystarczy mieć przy sobie odtwarzacz mp3, telefon lub po prostu radio w samochodzie.

Za pośrednictwem internetu każdy ma dostęp do materiałów, dzięki którym można od zaraz rozpocząć naukę poprzez słuchanie. W dobrym serwisie internetowym oferującym tego rodzaju cyfrowe publikacje można znaleźć zarówno kursy popularnych języków takich jak angielski, niemiecki, włoski, czy francuski, jak również duński, norweski, grecki i chiński na każdym poziomie zaawansowania. Takie elektroniczne opracowania są dostępne najczęściej w popularnym formacie mp3, dzięki czemu bez problemu można je przegrać np. do telefonu, czy przenośnego odtwarzacza lub po prostu nagrac na płytę. Takie kursy do pobrania mają jeszcze jedną ważną zaletę – cenę, która w porównaniu nawet do kursów audio kupionych w księgarni jest o kilkanaście do kilkudziesięciu procent niższa. Dlaczego? To proste: pomiędzy wydawcą, a klientem nie ma kilku pośredników, znikają koszty transportu lub przesyłki. Przy zakupie wybranego przez nas kursu powinniśmy wybrać księgarnię internetową, która daje nam gwarancję satysfakcji, czyli w której możemy bez obaw zwrócić zakupiony produkt w zamian za zwrot pieniędzy.

Eksperci nie zalecają uczenia się kilku podobnych języków od podstaw równocześnie. Choć prawdą jest, że znajomość pokrewnego języka pomaga w poznawaniu nowego to działa to bardzo dobrze kiedy jednym językiem obcym władamy już biegle. Przy nauce od podstaw kilku równocześnie czas nauki znacznie się przedłuża i istnieje duże ryzyko zniechęcenia. Zatem wybierzmy jeden język, pobierzmy audio kurs i uczmy się otwierając na nowe doznania wszystkie zmysły.

Nauka języków ze słuchu ma z pewnością wiele zalet i pomaga uczyć się właściwie zbyt mocno na tej nauce się nie koncentrując. Należy jednak pamiętać, że nie jest to złoty środek na rozwiązanie problemów językowych, a jedynie metoda, która może okazać się w wielu przypadkach bardzo skuteczna.

–

Marcin Pala TwojeEbooki.pl

Czy zastanawiałeś się kiedyś ile więcej książek byłbyś w stanie przeczytać szybciej czytając? W czasie kiedy Ty czytasz jedną książkę osoby które opanowały sztukę szybkiego czytania są w stanie przeczytać ich kilka. Ty także możesz się tego nauczyć poprzez wykonywanie odpowiednich ćwiczeń. Możesz również zapisać się na kurs szybkiego czytania. W artykule przedstawiamy fakty, a także mity na temat szybkiego czytania. Znajdziesz tutaj wskazówki które wprowadzą Cie w ten temat i być może będą fundamentem do dalszej nauki tej techniki.

Często denerwujemy się, że nie mamy czasu, że „za dużo tego wszystkiego, tych informacji”. Tak właśnie jest…. W jednym z kiosków z prasą liczyłem razem ze sprzedawcą pozycje prasowe – przy 115 pozycji sprzedawca powiedział „to jeszcze nie wszystko - jutro przychodzą inne tytuły”. Na dzień 27.02.2008 roku w księgarni Merlin.pl znajdowało się 192 732 książek. W ten sam dzień w księgarni Empik.com w dziale książki można było znaleźć 123 720 produktów. Mamy co czytać! (Nie wspominając już o stronach internetowych….). No i powstaje proste pytanie – jak temu zaradzić? Pytanie jest proste, odpowiedź… w sumie też! Mowa oczywiście o szybkim czytaniu, o którym napiszę kilka słów, a dokładniej postaram się obalić kilka mitów z tym związanych. Gdyż wielu ludzi słyszało coś o tym, ale nie wie dokładnie co, a w ogóle to „z jakiej sekty jesteście?” (Autentyczne pytanie jakie zadał nam kiedyś pewien człowiek….).

mit: Szybkie czytanie zabija przyjemność lektury, rozkoszowania się pięknem literatury.

Szybkie czytanie to jest narzędzie do zdobywania wiedzy, do szybszego zaznajamiania się z literaturą, gazetami. I nikt nie wykonuje żadnej operacji na mózgu, która uniemożliwia nam czytanie wolne! To jest jak z jazdą dobrym samochodem – możemy jechać 20km/h, ale i 130 km/h. Maluchem to raczej mniej niż więcej. A po drugie to jest TWOJE czytanie i tak naprawdę możesz czytać jak szybko chcesz – czy to powieści czy gazety, czy podręcznik do nauki ekonomii.

Anegdotka:

Kilka dni po tej rozmowie na jednym z wykładów pokazowych starsza wiekiem nauczycielka języka polskiego mówi: „gdybym ja wiedziała, że jest coś takiego jak szybkie czytanie, to te wszystkie głupie opisy w Nad Niemnem bym raz dwa przeleciała, a nie męczyła się”….

Wszystko zależy od celu czytania!

mit: Tak naprawdę to nie czytamy tekstu tylko specjalnie przygotowane znaki typu „ble,bla”

Tylko po co byśmy to mieli robić? Dla rekordów? Czytamy zwykłe teksty. No, może nie wszystkie one są zwykłe – szczególnie te, przygotowane na Mistrzostwa Polski w Szybkim Czytaniu (niektóre z nich do ściągnięcia stąd) ale nie są to same „dziwne znaki”. Co ważniejsze – po przeczytaniu tekstu w jakiś sposób sprawdzamy jego zrozumienie. Czy to w formie pytań wyboru, otwartych czy opowiadania. Co można zrozumieć z wyrażenia ble, bla, ole?

Skoro mówimy o rozumieniu to kolejny:

mit: Jak będę czytał szybko to mniej zrozumiem. Muszę czytać wolno i uważniej, aby wszystko zrozumieć.

Abstrahując od tego co to znaczy tak naprawdę rozumieć, trzeba stwierdzić iż poziom naszego rozumienia nie wynosi zawsze 100%. Co więcej, według statystyk Akademii Szybkiego Czytania w Krakowie poziom rozumienia na początku kursu wynosi przeciętnie 59%. Na końcu aż 70%. Przy końcowej prędkości ponad 10x większej! Z czego to wynika? Czytając wolno myślimy często „o niebieskich migdałach”, o tym co ugotować na obiad, albo gdzie iść na zabawę w najbliższą sobotę. Po prostu jesteśmy zdekoncentrowani. Co innego przy szybkim czytaniu, gdzie nie ma czasu, nie ma możliwości dekoncentracji. Szybkie czytanie wspomaga koncentrację, a koncentracja pomaga szybciej czytać. Można też porównać to do jazdy samochodem. Wolna jazda w korku, 20 km/h to zwracanie uwagi na mijane miejsca, odpisywanie na smsy, poprawianie fryzury w lusterku czy szukanie dobrej muzyki w radiu. Gdy jedziemy 130 km/h autostradą (nieremontowanymi odcinkami! :)) to nie możemy pozwolić sobie na dekoncentrację. Oczywiście poprawa rozumienia przy wzroście prędkości przychodzi z czasem – po serii intensywnych ćwiczeń. Ale przychodzi! Zawsze wtedy kiedy dużo ćwiczymy i chcemy się nauczyć szybko czytać. A czy muszę wszystko zrozumieć? Nie… chyba, że jesteś prawnikiem i negocjujesz bardzo ważną umowę, gdzie każde słowo jest warte milion złotych….

mit: Przyjdę na kurs i w trzy godziny nauczę się szybko czytać.

Nie, nie i jeszcze raz nie! W trzy godziny można poznać przykładowe ćwiczenia dotyczące technik przyspieszania tempa czytania, poprawy pamięci i koncentracji. Wyrobienie nawyku szybkiego czytania, poszerzenie pola widzenia, walka z fonetyzacją przy jednoczesnych ćwiczeniach poprawiających pamięć i koncentrację musi trwać dłużej. I oprócz zajęć należy ćwiczyć w domu – godzinę, dwie dziennie. Co jeżeli komuś się nie chce? Nie osiągnie dobrych wyników. Nasza motywacja ma wpływ na wszystko co robimy, również na tempo naszego czytania. Przyjmuje się, że przychodząc na kurs szybkiego czytania przyspieszamy jego tempo o 20%. Jeżeli jesteśmy dobrze zmotywowani jesteśmy równocześnie lepiej skoncentrowani o czym m.in. wspomina w swojej książce „Trening koncentracji” Eberhard Heuel. Co innego gdy „musisz” się czegoś nauczyć, a co innego gdy „chcesz” się czegoś nauczyć. Co innego „muszę iść do pracy”, a co innego „chcę iść do pracy”. Musisz i chcesz to jak minus i plus, jak ogień i woda, po prostu dwa odległe światy. Jak poprawić swoją motywację można przeczytać m.in. w ebooku „Szybko czytasz – więcej rozumiesz” i w wielu innych pozycjach na ten temat.

–

Wejdź na tę stronę, aby czytać szybciej!

———–

Paweł Rudzki - trener szybkiego czytania, autor ebooka “Szybko czytasz - więcej rozumiesz”